Музейны пакой ”Спадчына“

Дата: 18 марта 2024 в 20:52, Обновлено 21 марта 2024 в 06:50

        Візітка музея

https://s3-minsk.cloud.mts.by/datastorage/sitzy/library/візітка_музейнага_пакоя.pptx (прэзентацыя)

https://drive.google.com/file/d/1Pj790XKY6Oas3LK7Lbjk3u5vn2WbtdPN/view?usp=drivesdk (відэаролік)

       Добры дзень!

         Запрашаем на сустрэчу

          У музейны наш пакой!

          Тут багата розных рэчаў,

          Ад іх вее даўніной.

          На пачэсным месцы самым,

          Дзе чырвоны кут, -- абраз:

          Вера прадзедаў таксама

Ушаноўваецца ў нас.

Сноп на покуці як сімвал

Працавітых рук  людскіх.

Каб зямля заўжды радзіла,

Людзі не шкадуюць іх.

Бохан хлеба.Ён галоўны

На стале  заўсёды ў нас.

З ім не будзеш ты галодны

Ні ў стары, ні ў новы час.

Вось ён на стале, накрыты

Саматканым ручніком.

Як адзнака дабрабыту –

Збан з халодным малаком.

А на сценах – вышыванкі –

Птушкі, кветкі,  што здавён

І ў рамках, і не ў рамках,

Што дайшлі да нашых дзён.

Абрусы скрозь вышываны,

І з арнаментам ручнік.

На падлозе – саматканы

У палоску палавік.

          А на крэсле самаробным

          Кручком вязаны кружок,

          І узор на ім асобны,

          Яркі, што відаць здалёк.

          Што было ў сялянскім куфры,

          Нам цікава падзівіцца.

          Там адзенне. Не, не футры,

          А кашулі і спадніцы.

          Вышываныя кашулі --

          Знак любові, шанавання.

          Вышывалі іх матулі

          Як найлепшае убранне.

          Ліхтары на керасіне

          Даўні час напамінаюць,

Калі цьмяна у хаціне

Лямпы стол той асвятляюць,

А навокал цемнавата,

У кутках ды ля парога.

Так асветленая хата

Выглядае, як нябога.

Вось і стол.На ім – пасуда:

Міскі,лыжкі ды збаны

З гліны, дрэва. Толькі цудам

Захаваліся яны.

Прасы, што за кошт вуголля

Бераглі сваё цяпло.

Дзе такія ўбачыш болей?

Столькі часу ўжо прайшло!

Яшчэ валік і качалка

Жанчын выручалі:

З дапамогай іх памалу

Бялізну качалі.

Людзі іншага не зналі,

І было ім звычна.

Рады мы сягоння з вамі

Мець прас электрычны.

А бялізну ў начоўках

Мылі ўручную.

Гаспадыні надта лоўка

Бралі тарку тую,

Што ім  мыць дапамагала.

Над ёй гнулі спіну.

Зараз мыць бялізну стала

Пральная машына.

У дзяжы хлеб рашчынялі.

На хлебнай лапаце

Боханы ў печ саджалі.

Пахла па ўсёй хаце

Свежым хлебам. Гаспадыні

Хлеб той даставалі,

З радасцю і так гасцінна

Усіх ім частавалі.

Ёсць тут жорны. Немалая

Выпала ім роля.

Каб мука была ўдалая,

Зерне ў іх малолі.

Калаўрот, на якім пралі,

Карабы, сявенькі…

Мы ўсяго тут не назвалі.

Выберам дзень нейкі –

Усё чыста вам пакажам.

Прыязджайце ў госці!

Яшчэ больш чаго раскажам

Мы вам, ягамосьці!

     

Комментарии:
Оставлять комментарии могут только авторизованные посетители.